خاطرت نیست عزیزِ دلم، به تو هر چه گفتم، شکستم جز آنکه گفتم دوستت دارم. و تو از من، هرچه خواستی بدست آوردی. اما جهان گذشت و گذشت و از من چیز دیگری ساخت. زمانی خواهد رسید که محتاج می شوی تا خودت را از قلب و ذهن من پاک کنی و هرچه تلاش کنی بی ثمر خواهد بود.

نامش تداعی بهشت بود لیکن خویش نیک می دانست                      که جز اغراق شاعرانه ای برای توصیف گلی نیست برای من اما                 رضوان بود گلبرگ هایش را شب ها&nbادامه مطلب

پیش از تو       در هیات دانشمندی، فیلسوفی یا علامه ای بودمهمه چیز دانی که ریاضی جهان را می شناختنقاش می شوم اما        سروکله ات که پیدا می شودبوم قلبم را روی سه پایه ی جانم می گذارم           ادامه مطلب

عشقش دیگری بود

مرا "عاشق من" صدا می زد

غمگنانه زیبا بود

باران که می بارد

بند بند انگشتانم در  آتش نوازش گندم زار گیسوان تو می سوزند

اما دندانم لبم را میگزد

نسبم را نمیدانم

اما احتمالا عربی است

و مطمئنم نسبم به امیری، شاهزاده ای یا عالمی باز نمی گردد

اینچنین که تو را دوست دارم

باید از سلاله بدپیله ی عاشقی چون مجنون باشم.

عاشق ترین               تنهاترین                        مجنون ترین اینها واژه هایی نیست که به من بچسبد یکی از بیشمار دلدادگان رانده شده         &nbادامه مطلب

آوخ

       از کتاب ها و زندگی می آمدم

                معشوقه ام از حسرت ها و مرگ.

اگرم توان گریستن باشد

حال که دوباره

        تنها "من" ماندم و "تو"

به لمس دستان ناتوانم

                               باید

                                   شانه هایت را برای گریستن بیابم.

سیگار و فندکم را بر میدارم. خودم را می پوشانم و از خودم بیرون میزنم. با تو روی همان نیمکت همیشگی وعده دارم. هنوز که نیمکت را ندیده ام، دلم می تپد که نکند روی نیمکت نباشی.  روی نیمکت که می بینمت، دلم آرام می گیرد. نزدیک می شوم. از جایت که برمی خیزی. ناخوداگاادامه مطلب

تو در آشپزخانه ای و از پنجره به بیرون خیره شده ای. من جلوی تلوزیون نشسته ام و با لپتاپ کار می کنم. نگاهم که به تو می افتد، دلم میریزد. با خود می گویم نکند دارد با خودش فکر می کند جوانی اش را با من هدر داده است. ناخوداگاه به سمتت می آیم و از پشت بغلت می کنم و گردادامه مطلب

در من کودکی بود که شور زندگی را در مهربانی دستان تو جستجو می کرد. انگشتان ظریف تو در ملغمه ای از گوشت و خون این کودک به بازی های کودکانه نشست. هر زمستان بر مزار این کودک که با بازی های کودکانه تو کشته شد گل میگذارم.

از تو

    چیزی نیاموختم

                         جز

                            دل کندن

از تو که دل بریدم

دل کندن 

       از همه چیز و همه کس

                            آسان شد

فرود آی       از اوج انباشته نفرت در بازوان تباهی                            تا لذت انزال از زوال انسانیفرود آیتبر-بر-پیکر فرود آمده                  مطرود خویش                             متروک جهانآزگاریست مرده ای       جسم سرد خویش راچگونه بر خون قندیل های خویش الماس پنداشته نمی بینی؟فرود آی        ای نابهنگام ترین اتفاق  که این جهد نامیسر               بر جهل جهان معصیت زده به دار آویخته تاب می خوردادامه مطلب

بالاخره رفت برای همیشه

رفیق دیدی آنکس که تمام داروندار من شد

چه اندک بود و چه ساده گذشت

مثل همیشه 

ابراهیم ماند و تو

دوستش داشتم 

باور نکرد

اما تو باور کن رفیق